Eczaneler de çete mi var?

M. Kemal AYÇİÇEK – 8 Mayıs 2017
 


Başlık biraz hoş durmuyor değil mi? Ne demek yani ‘Eczaneler de çete mi var?” diye bir başlık bir yazıya neden atılır. Oysa Eczane, İlaç mümessillerinin çeşitli hediyelerle kafaladığı doktorların yazdığı ilaçların temin edildiği yerler. Hasta vatandaşların muhtaç olduğu ilaçları rahatlıkla alabilecekleri dükkanlar yani değil mi?
 


Öyle olmasına öyle de işin aslı öyle değil işte! Çeteler, belli bir işi yasal olmayan yollarla hallettikleri için onlara çete deniyor. Eczaneler de olması gereken işleri olmaması gereken şekillerde vermeye kalktıkların da onların çetelerden ne farkı olur. Ha bir insanı haksız yere olmadık usullerle gasp edip belli bir menfaat sağlamışsın ha belli bir ilaç için herhangi bir muhtaç hastayı kendine bağlamışsın bunların birbirlerinden ne farkı var?
 


Fazla eveleyip gevelemeden sadede geleyim. Karadeniz Bölgesi’nde genç kuşak genellikle İstanbul başta olmak üzere ülkemizin değişik illerinde karnını doyurduğu için oraları memleket bellemişler. Köydeki anne ve babalarının yanlarına gidemedikleri için de onları da en azından soğuk ve kış mevsimi yalnız kalmamaları için yanlarına alıyorlar. Yani kış mevsimin de Karadenizli yaşlı anne ve babalar da kısmen gurbete çıkıyorlar.
 

 

İstanbul’a giden amcamın sürekli kullandığı raporlu ilaçları var. İstanbul’da ilaçları bitiyor, eczaneye gidiyor ve ilaçlarını almak istiyor ama eczacı, ”İlacını daha yeni almışsın” diyor ve ilaç vermiyorlar. Amcam, ‘Herhalde aldım da evde unutmuşumdur’ diye düşünüp çıkıyor eczaneden ve evine gidiyor. İlaç çantasını alıyor, bakıyor ama o ilaçtan bulamıyor. Belki diyor gözler görmüyordur bir de yakından görme gözlüklerini takıyor, ilaç kutularını yeni baştan tarıyor ama yok, bir tek atımlık ilaç bulamıyor.
 


Gidiyor başka bir eczaneye ve o raporlu ilacını istiyor. O eczane de aynını tekrarlıyor, “Bey amca sen bu ilaçları almışsın daha üç aylık ilacının olması lazım, senin ilaç hakkın yok" diyor. Amcam ‘Baktım kızım evdeki tüm ilaçlarımı kontrol ettim ilacım yok yavrum, sen ver bana ilaçlarımı da gideyim’ diyor ama eczacı, haklı olarak ilaçları vermiyor.
 


Amcam tekrar eve dönmeden Trabzon’da ilaçlarını aldığı eczaneyi arıyor ve ilaçlarını soruyor. Trabzon’daki eczane, “He ilaçlarını biz ayırmışız burada ilaçların gel al” diyor. Amcam, “Kızım ben İstanbul’dayım oraya gelip ilaçlarımı nasıl alayım, size ilaçlarımı ayırın diyen mi oldu, benim ilaçlarımı siz benden habersiz ne diye ayırıyorsunuz? İptal edin onları, ben burada ilaç alamıyorum” diyor ve rica minnetle raporlu ilaçlarını telefonla iptal ettirip, İstanbul’da ilaçlarına kavuşabiliyor.

 

Bir başka vakıa

 


Bir akşam kayınvalideme gidiyorum. Şeker hastası, tansiyon hastası ve raporlu olarak kullandığı ilaçları var. Evden ayrılırken bir şey isteyip istemediğini soruyorum. “İlaçlarım bitti “diyor ve ekliyor ardından ,”Kayınbabana söylüyorum da o almıyor ilaçlarımı” diye sanki kocasını şikayet etmiş olduğunun üzüntüsü ile boynunu büküyor. Kendi kendime “Allah Allah, nasıl ilaç almaz, olur mu öyle şey” diyorum ve tabi ki de inanmıyorum bunun doğru olduğuna ve gerçekte öyledir zaten kayınpederimin ilaç almaması düşünülemez ki o da ilaç müdavimi birisi zaten.
 


Gidiyorum bir eczaneye, raporlu ilacı istiyorum. Bana eczacı, “O hastanın ilaçları var” diyor. Tekrar çıkıyorum kayın valideme, “İlacın varmış bir yere koymuş unutmuş olabilirsin, iyi bak “ diyorum. Bunlar bana da gayet normal geliyor. Yaşlı insanlar, unutkanlık olabilir. Hatırlayamaz diye düşünüp, eczacıların verdiği tepkiye göre de tavır alıyoruz.
 


Bir gün sonra bir telefon, “İlacımı alamadım, her tarafa da baktım ilacım yok, bana acil ilaç getirin” diyor kayınvalidem, ardından da “Kayınbabana da söyledim bana ilaç almasını, oda doktora gitmiş bugün bilmem alır mı” diye de ekliyor. Ama ben ona bırakmadan kendi ellerimle ilacını almak için Sürmene’de bir eczaneye gidiyorum ve o ilacı istiyorum. Eczacı bana, “ Onun üç aylık ilacı var” diyor. Biraz tepem atmaya başlıyor ve hemen eczanedeyken kayın pederimi arıyorum ve kayınvalidemin ilacını alıp almadığını soruyorum.
 


Kayınpederim bana “Eczaneler ilaç vermiyor bende para verip aldım bir kutu” diyor. Bunlar emekli aynı zaman da ve para ile ilaç almamaları gerekir. Bir terslik var ama nedir bilmiyorum. Bir sonraki gün kayınpederimle birlikte bu kez yakındaki bir hasta haneye gidiyoruz ve verilen ilaçları almak için bir eczaneye gidiyoruz. Burası kayın pederimin güven duyduğu bir eczaneymiş ve işlerini düzgün yapıyorlarmış!
 


Kayın pederim yeni verilen ilaçlarını alıyor, bir paket bir paket daha derken dikkatimi çekiyor, “Nedir bunlar?” diye araya giriyorum, Eczacı hanım, “Beyefendi ve eşinin ilaçları” demez mi? Kayın validem de araba da bekliyor, onun yanına gidiyorum, “senin ilaçlar bunlar mı?” “Evet, işte bunlar benim ilaçlarım, bu sefer ne kadar çok ilaç vermişler” diye de tepki veriyor. Tekrar eczaneye gidiyorum, kayınpederin hala orada ve ilaçların tamamını alıyor. Eve dönüyoruz.
 


Bir sonraki gün o eczaneye yalnız gidiyorum ve “Bundan sonra size denilmeden ne kayın valideme ne de kayın pederime ilaç ayırmayın” diye uyarıyorum. Eczacı kadın bana, “Neden ayırmayacakmışım ki onlar bizim hastamız ben ayırırım” diyor. Hiç ummadığım bir cevap bu, meğer bu eczacı bizimkiler gibi kendilerinden ilaç alan tüm müşterileri bağlamak için bazı ilaçların sonradan geleceğini söyleyip, hastaları eczanesine bağlıyormuş.
 


Hastanın ilaçlarını kendilerinden habersiz ayırıp, insanları karı-kocayı birbirine güvensiz ve de kavgalı hale getiren bu anlayışa sesimi biraz yükselterek itiraz ediyorum. Eczacı bayan da benim ses tonumun üzerine çıkıp, “Benim hastam ben ayırırım kimse de bana karışamaz” diye bağırıyor. Tepem iyice atıyor tabi ve tartışma büyüyor. O sıra da eczanenin sahibi geliyor, nedir sorun diyor, anlatıyorum. “Tamam, sinirlenmeyin, ayırmayız” diyor.

 

 “Hasta benim hastam” ne demek? Siz kimsiniz? Nesiniz? Bu nasıl bir mantık bu nasıl bir aymazlıktır. Zaten hasta olan ve raporlu olarak sürekli ilaç kullanmak zorunda diye hastaların ilaçlarını ayırıp, onlara haber vermeden bu ilaçları saklayıp, insanları başka eczanelerden ilaç alamamaya itmeye kimin ne hakkı olabilir? Bu bir ilaç gaspı olmuyor mu? Sağlık bakanlığına bu tarz şikâyetler gitmiyor mu? Siz siz olun ilaç alan raporlu hastaların bu tür haksız durumla karşılaşmasına tepkisiz kalmayın. Kalın sağlıcakla.

Yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Üye değilseniz hemen üye olun veya giriş yapın.