Savaşa kilitlendik!

Komşumuz Irak, ABD ve İngiltere ’nin başını çektiği koalisyonun havadan ve karadan taarruzu altında adeta nefes alamaz halde bomba ve füze yağışına maruz kalırken, bizler Türkiye’de her gününü “Pazar” günüymüş gibi geçirir hale geldik.
İş yerleri sinek avlıyor vatandaş sokağa bile çıkmıyor adeta. Devlet memurlarıysa mesailerinin bitmesini zor bekliyor. Doğruca eve kapağı atıp adeta kilitleniyoruz. Yani bir tek kuruşun hesabını yapar haldeyiz.
TV ya da gazetelere bakma fırsatınız oluyorsa dikkat etmişsinizdir. Savaş dışında gündemleri yok. Haberler hep öldüren ve ölen insanlarla ilgili. Başkaca gündem kalmadı. Oysa mecliste yeni vergi yasasının tartışmaları yapılıyor. Ama medyada gündem savaş...
ABD dışişleri bakanı Powell’in Ankara ziyareti bile borsayı canlandırmadı bile. Borsadaki çöküşte devam ediyor.
Powell’in Ankara’ya sürpriz ziyaretinin ardından K.Irak konusunda anlayış birliğinin sağlanmış olması, gıda , akaryakıt , ilaç ve insani yardım konusundaki uzlaşma bir nebzede olsa iş alemi için sevinilecek yeni bir durum olsa da, mesela tek taraflı sadece koalisyon güçleri için bu hizmetlere katkı sunmak, biraz insani olmuyor. Keşke Irak halkının da aynı şekilde İnsanı yardım alanında yanında olabilseydik.
Bu yeni yüz yılda dünya insanlığının ne yapıp edip bu savaşı önlemesi gerekirdi. Yapılan çabalar sonuç vermedi ve Irak’ta sivillerin bedelini ödediği bir yıkım yaşanıyor. Keşke Türkiye, müttefikliği ile onur duyduğu şu ABD’ye laf anlatabilse ve de bu savaşı önleyebilseydi olmadı.
Keşke, tüm bu silahlar daha dizayn edilirlerken önlenseydi de yer yüzünde tek bir silah, bıçak ta dahil olmasaydı. Keşke patlayıcılar da olmasaydı ve de “daha çok zenginlik” adına kimse kimsenin toprağına, malına, ırzına göz koymasaydı da bu çatışmalar yaşanmasaydı. 
Keşke bir tek gözü yaşlı çocuk, oğlu esir alınmış bir ağlayan anne olmasaydı. Keşke çaresizliğini dillerini bile bilmediği insanlara anlatamayan ve habire elleriyle başını döven insanları görmeseydik.
Kendi ülkesinde aç kalmış ve susuzluğunu bile dillendirse dinlenmeyen gıda yardımında ellerini açtığı halde atılan yardımdan bir paket kapamayan binlerce insan hiç ama hiç olmasaydı. Bu listeyi yüzlerce kez “keşke” ile devam ettirmek mümkün ama keşke hiçbir insan buna mecbur kalmasaydı. Keşke.. kalın sağlıcakla.
   

Yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Üye değilseniz hemen üye olun veya giriş yapın.