M.Kemal AYÇİÇEK - 30 Temmuz 2007 Pazartesi
Seçim bitti. Halk, geçen hafta Pazar günü sandıkta Türkiye’yi sanal sıkıntılara sokan sürecin üzerini çizdi ve kalın harflerle DEMOKRASİ’den nasiplenmemiş, ne kadar zat-i sungur varsa hepsine gereken cevabı verdi ve elinin tersiyle de onları şamarladı. Gerçi onlar şamarlanmaya doymazlar ama olsun, iyi bir sille yemiş oldular. Belki azıcık akılları varsa onu bundan sonrasında daha sağlıklı kullanır ve bundan sonra rezil olmaksızın yaşarlar!
Bu haftaki yazımı geçen haftadan yazacağım. Seçim günümün nasıl geçtiğini yazayım dedim, nasılsa bu alemde işkembe-i Kübra’dan atanlar oldukça fazla ve onların patronları da işkembecilerden geri kalmadığı için bundan sonrada atmaya devam ederler.
Kuşluk vakitleriydi ben oyumu kullandığımda. Çıktım, dışarıda gözlüklü birisi Çaykara’lı, listeleri harmanlıyor, sinirlenmiş belli halinden, oflanıp, pahlanıyor, garip acıdım, yardımcı olayım dedim . Listelerde adını bulamayınca da “hangi partiye oy vereceksin ki” dedim. Alttan yukarı ters ters bakındı, “ne yapacasun, sen kime verdun” dedi. Oysa ben oy kullanmıştım, benim atacak oyum kalmamıştı ki, ama o yinede sordu. Hangi partiye atacağı belli halinden ya o parti bir eksik oy almış oldu. Çok da sorun etmedim, seçim günü demokratlarına kızarım zaten. Onca seçim anonslarında kurallar hatırlatılır ama bizimkiler, nakil almaz, muhtarlığa bakmaz, seçim kuruluna gitmez, başvurmaz , seçim günü ver yansın ederler. Sonra da tabiî ki hükümete veryansın! Kabahat, Hükümettedir! Ah hükümet ahhh!
Hava güneşli, aldım çocukları doğruca denize, akşama kadar da bir güzel yüzdüm. Eve geldiğimde Türkiye genelinde partilerin aldığı yüzdeler belirlenmişti. Akşam yemeğini yiyordum ki, Ak parti’nin Trabzon Belediye meclis üyesi Seyfullah Kınalı aradı. “Hazırlan, gidiyoruz” dedi.
Birlikte yola çıktık, “Asım Aykan’ın evine köye gidiyoruz” dedi. Merkeze bağlı Dolaylı’ya. Ak parti’nin Trabzon’dan 6.sıraya koyduğu adaydı Asım Aykan, güya kadre uğratılmıştı, güya birileri yazmışmış, “asım bey’e Başbakan Tayip Erdoğan sormuşmuş ki, Trabzon’dan kaç alırız.Asım bey’de 6 alırız efendim demişmiş, O zaman da Başbakan demişmiş ki, ‘yaz o zaman kendini 6.sıraya’ oda ses çıkaramamışmış” da dalga geçiyorlardı akılları sıra.
Milletvekili aday listeleri açıklandığında Asım Aykan’a cep telefonumdan mesaj atmış ve “moralini sakın bozma, sen meclise gideceksin” demiştim. Evden çıkmadan da mesajla tebrik etmiştim yeni milletvekilliğini, tabi evine gideceğim aklıma gelmemişti ama gittik.
O telefonun başındaydı. Ağabeyi, yeğenleri toplam 5 kişi vardı yanında. Telefonunun şarjı bitmiş, telefon şarj kablosunda olduğundan da sandalyeden kalkamıyor. Telefon habire çalıyor,susmak bilmiyordu. Tebrik için arayanlardan biri de Atatürkçü Düşünce Derneği’nin eski başkanı Nuri Aydın’dı.
İnanamıyor, hesaplar yapıyor, alınan oyları 6’ya bölüyor, çıkarıyor, olmaz diyor ama hesabı yanlış yapıyor. Sonra seçim kurulundan alınan sonuçla rahatlıyor ve “o zaman şehre geçelim” diyor. Telefonunun şarjı yok ama arayanlara ayıp olmasın diye kendi telefonumu veriyorum, onun kartını takıyoruz ve sürekli telefonlara yetişmeye çalışıyor.
Şehre inerken yolda duruyoruz, bir garip(Suvasız,tek katlı tipik bir köy evi) ev, yolun hemen altında, ellerinde Ak parti filamalarıyla 5-6 bayan ve çocuklar sevinçliler, yoldalar. Vekil iniyor araçtan, sarılıyorlar, tebrik ediyorlar. Biraz daha aşağıda bir kahvenin önünde kalabalık vatandaş grubu, orada da duruyoruz, vekil inip görüşüyor, o sırada ardı ardına silahlar patlıyor.
O vekil Asım Aykan’dı. TV program Yapımcısı Gazeteci Yasemin Bozkurt, telefonla arayıp Amerika’nın sesi radyosu’ndan iki bayan Gazeteci’nin Trabzon’a geleceğini ve o dönemdeki Refah Partisi’nin il başkanı olan Asım Aykan ile görüşüp görüşemeyeceklerini,aracılık edip edemeyeceğimi ve “bayan muhabirlerle Aykan’ı görüştürebilirmisin” diye sormuştu. Hatta Bozkurt, “Asım Aykan sakallı ve ABD’li bayan gazetecilerin elini sıkar mı?” diye de eklemiş ve benden teyid almıştı. Sonra o ABD’nin sesi radyosunun iki bayan muhabiri Trabzon’a gelmiş ve ben onları Asım Aykan’ın işyerine götürmüştüm. Orada Asım Aykan, hem onlarla tokalaşmış ve hem de canlı yayına girmiş ve onlara ropörtaj vermişti.
Refah Partisi, öyle algılanıyordu ki, hem sakallı ve hem de bayan eli sıkmayan adamlar topluluğu gibiymiş görüntüsündeydi! Dış Dünya öyle biliyordu! Hatta Türkiye’de bile öyle algılanmıştı o yıllar. İşte bende Asım Aykan’ı ondan sonra tanıdım, iyi ki de tanımışım!
Asım Aykan’ı benden sonra tanıyanlar belki onunla el bile sıkışmadan sırf sakallı diye ön yargıyla, veya belediye başkanlığı döneminde bir menfaat temin edemediler diye ona tu-ka-ka mantığıyla yaklaştı, ağızlarına geleni arkasından söyledi veya söylendiler. Yetmedi yazdı, çizdiler, olmadık tahriklerle partiyle, ona yakın kimselerle alay ettiler, dil uzattı,lakırdı etti, belki de sövdüler. Kem söz her zaman sahibine aittir gerçi ama onun Trabzon’a katkısını inkar ettiler, görmediler, gördüler ama tahammül edemediler, çekemediler, çekiştirdiler. Haklı haksız yere, her sinirlenen ilk akla gelen isim o olunca ona öfkelendiler! Ne oldu sonra, gidip sandığa oy verenler, tüm o aleyhteki kampanyalara rağmen garip-guraba’nın iyi tanıdığı Asım Aykan’ı yeniden 23. dönemde de TBMM’ye gönderdiler.
Şüphesiz ki Bayındırlık ve İskan Bakanı Faruk Nafiz Özak’ın önderliğindeki ekip çok güzel strateji ortaya koydu ve Trabzon için gerçekten onur verici bir sonuç alındı. Ama Asım Aykan için özellikle adaylık sürecinde “çizildi, ayağını kaydırdılar, zaten listeye bile zor girdi” falan tarzı eleştiriler de oldu ama yapılan, söylenenlerle gerçeklerin hiç de alakası yoktu.
Asım Aykan, Türkiye’de oluşturulan laik-antilaik kamplaşmasından dolayı, yapılan suni ve sanal cumhuriyet mitingleri ile değiştirilen gündemden dolayı KONJOKTÜREL terslikler yüzünden listede arka sıralarda yer aldı. Tıpkı diğer sakallı ve Milli Görüş çizgisini giyim ve kuşamlarıyla sürdüren milletvekilleri gibi. Bunun Asım Aykan’ın şahsıyla alakası bile yoktu. onun için ona mesaj attım ve meclise gireceğini söyledim. Bu görüşümü yeniden milletvekili seçilince şehre inerken arabada da dile getirdim ama Asım Aykan bana, “Amma iyi niyetlisin” deyiverdi. Belli ki o da etkilenmiş yereldeki söylemlerden ve parti genel merkezinin liste yapma mantığını ters algılamış. Oysa yeniden tekrarlıyorum, eski başbakan Necmettin Erbakan’ın yasaklı olmasına rağmen meydanlara çıkıp, ağzına ne geldiyse söylemesinin altında yatan gerçek nedir?
Erbakan, eski talebem dediği Ak partililere meydan okuyacak olsaydı bunu önce saadet partisi’nin başına Numan Kurtulmuş’u getirerek yapardı. Hayır, o Ak Parti’de milli görüş çizgisinin temsilcilerinin listelerde en son sıralara konmuş olmasından rahatsızdı ve onun için Ak parti’ye yüklendi. Erbakan’ı da Tayyip Erdoğan’ı da izin verirseniz bir çoğunuzdan hatta partililerinden de daha yakından tanırım. Şu kadarını söyleyeyim ki, Dursun Ali Düzenli’den de iyi tanırım!
Şimdi o Asım Aykan’a ön yargıyla bakan, yazıp çizen, hatta telefonla arayan isimler ki bir çoğuna zaten ben de baktım, ileri geri kulis yapıp, arkasından konuşan, haksız ithamlarla kızan ve medya üzerinden nefret kusan her kim varsa onlar, öpün ASIM vekilin elini de af dileyin, helallik alın bence, iyi edersiniz! Sadece telefonla yetinmeyin bari! Kalın sağlıcakla.
Not : Bu yazım aynı zamanda www.kuzeyhaber.com , www.hizmetgazete.com ve Hizmet Gazetesi’nde yayınlanmaktadır.(mka)
Bu haber 564 defa okunmustur.
